Pomysł na aplikację dla spedycji — ile firm, kto już im sprzedaje, gdzie jest luka?

Ile firm naprawdę jest w tej branży?

Spedycja nie ma w rejestrze własnego kodu. W podklasie PKD 52.29.C, „działalność pozostałych agencji transportowych”, działalność deklaruje 9 656 podmiotów według stanu na 30 czerwca 2026 roku (GUS, kwartalna informacja o rejestrze REGON).

Opis podklasy obejmuje organizowanie transportu w imieniu nadawcy, wystawianie dokumentów przewozowych, agentów spedycji towarowej, ale też agentów celnych. Tablica nie mówi, ilu przewoźników prowadzi spedycję obok własnej floty — ta grupa zostaje poza rachunkiem.

Aktywnych firm jest mniej. Eurostat liczy przedsiębiorstwa prowadzące działalność, a nie wpisy, i podaje 6 418 firm w całej klasie 52.29 za 2024 rok, wobec 6 150 w 2023 i 5 237 w 2021 roku. Pracowało w nich 46 666 osób, średnio 7,3 na firmę w rachunku redakcji.

Rejestr w tej samej klasie, czyli podklasy 52.29.A, B i C razem, ma 10 109 wpisów. Aktywne firmy to więc 63,5 procent wpisów, przy dwóch różnych datach stanu — to rząd wielkości, nie dokładny odsetek.

Co najmniej 10 pracujących deklaruje 281 podmiotów podklasy 52.29.C, a osobami prawnymi i jednostkami bez osobowości prawnej, w tym spółkami cywilnymi, jest 4 084 z 9 656. Do rachunku bierzemy 6 418 jako sufit firm, które mogą kupić narzędzie, i 281 jako rdzeń firm z zespołem.

Licencji na pośrednictwo przy przewozie rzeczy nie da się policzyć z danych publicznych. Udziela jej starosta, a krajowy rejestr przedsiębiorców transportu drogowego obejmuje przewoźników, nie pośredników. Publicznej liczby nie znaleźliśmy na dzień 30 września 2026 roku.

Podstawa: artykuł 7 ustęp 4 punkt 2 i artykuł 82g ustęp 4 ustawy o transporcie drogowym, tekst jednolity w Dzienniku Ustaw z 2025 roku pod pozycją 1490.

Ile z tych firm płaci za oprogramowanie, badanie GUS nie mówi, bo za 2025 rok schodzi tylko do sekcji H. Tam z 11 591 firm od 10 pracujących ERP używało 28,1 procent, a CRM 17,1 procent — to miara całego transportu i magazynów, nie spedycji.

Metodę takiego liczenia opisuje Jak policzyć, ile firm w mojej branży już płaci za oprogramowanie.

Korektę rejestru krok po kroku rozkłada Ile naprawdę jest firm w mojej branży. Drugą stronę każdego zlecenia, czyli przewoźników, liczy osobno Czy jest miejsce na aplikację dla małej firmy transportowej.

Kto już im sprzedaje oprogramowanie i za ile?

30 września 2026 roku sprawdziliśmy na stronach producentów dwanaście programów i giełd, które nazywają spedytora swoim odbiorcą. Dziewięć stoi w tabeli, osiem z nich podaje kwotę. Linkway, SPEDTRANS i TransSped nie podają kwot na stronach produktu.

CargoLink i TMS+ sprzedaje ta sama spółka z Gdańska: stopki obu cenników podają ten sam numer KRS 0000965108. Dziewięć wierszy to więc osiem firm, a najniższe progi różnią się ponad piętnastokrotnie — od 50 zł w CargoLink do 769 zł netto za giełdę Trans.eu.

Jednostki są różne: dokument, zlecenie, konto, użytkownik albo licencja na stanowisko. Nowe narzędzie musi wejść w jeden z tych schematów albo wytłumaczyć, dlaczego liczy inaczej.

Test nasycenia wypada jednoznacznie. Dziewięć dedykowanych narzędzi to trzy razy więcej niż próg trzech, więc kolejny program do zleceń i faktur nie ma czego wygrać. Pomysł musi być niszą w niszy: procesem, którego te strony nie nazywają.

W przeglądzie z 30 września 2026 roku na stronach produktów i cenników dwunastu programów i giełd nie znaleźliśmy słów „regres” ani „przedawnienie” ani wzmianki o statusie dużego przedsiębiorcy przy terminach zapłaty.

W tym samym przeglądzie czas jazdy pojawia się po stronie floty. Wpis boxTMS z 15 czerwca 2026 roku opisuje odczyt tachografów i pozostały czas jazdy kierowców własnej floty, a Przewozimy rozlicza czas pracy własnych kierowców.

Zastrzeżenie: „nie znaleźliśmy” nie znaczy „nie istnieje”. Przegląd objął strony producentów i wyszukiwarkę, bez modułów w systemach ERP i bez programów bez polskiej strony.

Trzy pomysły na aplikację dla spedycji

Każdy pomysł stoi na przepisie z datą i na luce w dwunastu przejrzanych stronach. Żaden nie jest kolejnym programem do zleceń — ten rynek jest zajęty.

1. Termin w zleceniu sprawdzony z czasem jazdy kierowcy

Spedytor odpowiada za termin, który wpisuje w zlecenie. Rozporządzenie o czasie jazdy każe spedytorom zapewnić, by uzgodnione umownie harmonogramy transportu były zgodne z jego normami. Kierowca prowadzi najwyżej 9 godzin dziennie, 10 godzin dwa razy w tygodniu, a po 4,5 godziny jazdy ma 45 minut przerwy.

Podstawa: artykuł 10 ustęp 4, artykuł 6 ustęp 1 i artykuł 7 rozporządzenia (WE) nr 561/2006.

Płaci spedytor, bo to on ryzykuje karę. Ustawa o transporcie drogowym stosuje kary do spedytora, który wiedział albo powinien był wiedzieć, że zlecona usługa wiąże się z naruszeniem, a suma kar z jednej kontroli w takim podmiocie może wynieść do 40 000 zł.

Podstawa: art. 92a ust. 5 pkt 5 i ust. 11 ustawy o transporcie drogowym.

Dziś spedytor płaci za wyliczenie trasy, nie za jej wykonalność. Asystent planowania trasy Trans.eu kosztuje 88 zł netto miesięcznie za dwa stanowiska, a jego strona mówi o kosztach, czasie przejazdu, opłatach drogowych i zakazach ruchu — przerw ani odpoczynków kierowcy nie wymienia (odczyt 30 września 2026 roku).

Tachografy własnej floty czyta już boxTMS (wpis producenta z 15 czerwca 2026 roku). Pomysł to sprawdzenie terminu w zleceniu dla przewoźnika zewnętrznego, zanim zlecenie wyjdzie, bez dostępu do jego tachografu.

Dlaczego teraz: od 1 lipca 2026 roku te normy obejmują pojazdy powyżej 2,5 tony w przewozie międzynarodowym i kabotażu, więc zlecenie ekspresu busem za granicę też musi się w nich zmieścić. Jak ta data zmieniła rachunek przewoźnika, opisuje Pomysł na aplikację dla małej firmy transportowej do 3,5 t.

Popyt sprawdzisz w 30 dni: poproś dziesięć spedycji o zlecenia z ostatniego tygodnia i policz, ile terminów rozładunku wymaga więcej niż 9 godzin jazdy jednego kierowcy. Metodę opisuje Jak sprawdzić popyt na aplikację B2B w 30 dni.

2. Szkoda i regres z licznikiem terminu

Spedytor odpowiada za przewoźnika, którego wybrał, chyba że nie ponosi winy w wyborze. Kiedy zapłaci klientowi za szkodę, ma sześć miesięcy na roszczenie wobec przewoźnika, liczone od dnia naprawienia szkody albo od dnia, w którym wytoczono przeciw niemu powództwo. Roszczenia z samej umowy spedycji przedawniają się po roku.

Podstawa: art. 799, 803 i 804 Kodeksu cywilnego (Dz.U. 2026 poz. 795).

W rachunku redakcji szkoda zapłacona klientowi 1 grudnia 2026 roku daje czas na regres do 1 czerwca 2027 roku. Ten sam sześciomiesięczny termin biegnie między dalszymi spedytorami i przewoźnikami w łańcuchu, więc przy dwóch podwykonawcach zegary są dwa. Przewóz międzynarodowy podlega dodatkowo Konwencji CMR, więc moduł musi wiedzieć, które przepisy stosuje się do zlecenia.

Płaci spedytor, bo przedawniony regres oznacza odszkodowanie wypłacone bez zwrotu. Moduł reklamacji ma boxTMS już w pakiecie za 199 zł netto miesięcznie i opisuje obieg „od szkicu do zamknięcia”. Pomysł to licznik terminów regresu dla całego łańcucha, którego ta strona nie nazywa.

Dlaczego teraz: w pierwszym półroczu 2026 roku w podklasie 52.29.C zarejestrowano 595 nowych podmiotów, czyli 6,2 procent stanu rejestru z 30 czerwca 2026 roku (GUS, Tabl. 10). Nowy podmiot pierwszy regres prowadzi bez własnej historii szkód.

Popyt sprawdzisz w 30 dni: zapytaj dziesięć spedycji, ile szkód z 2025 roku zakończyło się zwrotem od przewoźnika, a ile przepadło przez termin. Metodę opisuje Jak sprawdzić popyt na aplikację B2B w 30 dni.

3. Dwie strony zapłaty na jednym zleceniu

Spedytor jest wierzycielem klienta i dłużnikiem przewoźnika na tym samym zleceniu. Termin zapłaty w umowie co do zasady nie może przekraczać 60 dni od doręczenia faktury. Dłuższy wolno ustalić wprost, jeśli nie jest rażąco nieuczciwy — ale nie wtedy, gdy płaci duży przedsiębiorca, a wierzycielem jest mikro, mała lub średnia firma.

Podstawa: art. 7 ust. 2 i 2a ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (Dz.U. 2023 poz. 1790).

Duży przedsiębiorca składa drugiej stronie oświadczenie o tym statusie najpóźniej przy pierwszej transakcji (art. 4c). Gdy duży dłużnik spóźnia się wobec mikro, małej lub średniej firmy, umowny zakaz przelewu wierzytelności staje się bezskuteczny, więc należność można przelać, na przykład na faktora (art. 9a ust. 1).

Płaci spedytor, który kredytuje przewoźnika. W policzonym scenariuszu klient płaci 10 000 zł po 60 dniach, a przewoźnik dostaje 8 500 zł po 30 dniach, więc spedytor przez 30 dni finansuje 8 500 zł z własnej kasy.

Rekompensata za spóźnienie klienta to 40, 70 albo 100 euro od transakcji, zależnie od kwoty, orientacyjnie 174,91 zł, 306,10 zł i 437,28 zł po kursie NBP z 29 września 2026 roku (art. 10 ust. 1). Wiąże kurs z ostatniego dnia roboczego miesiąca przed wymagalnością.

Monitoring należności sprzedają iCargo i fireTMS, który automatyczną windykację ma od planu Premium za 699 zł netto miesięcznie. Pomysł to co innego: luka w dniach między dwiema stronami każdego zlecenia i flaga, gdy termin dużego klienta przekracza 60 dni.

Dlaczego teraz: od 1 kwietnia 2026 roku obowiązek KSeF objął pozostałych przedsiębiorców, a fakturę uznaje się za otrzymaną w dniu nadania jej numeru w systemie (artykuł 106na ustęp 3 ustawy o VAT).

Ustawa o terminach zapłaty nie wspomina KSeF, więc dzień startu 60 dni warto zapisać w umowie. Kalendarz rozpisuje KSeF 2026 — kogo dotyczy i co zmienia.

Popyt sprawdzisz w 30 dni: poproś pięć spedycji o terminy płatności trzech największych klientów i trzech przewoźników i policz lukę w dniach. Metodę opisuje Jak sprawdzić popyt na aplikację B2B w 30 dni.

Dla kogo to jest?

Dla praktyka, który prowadzi spedycję albo w niej pracował. On wnosi to, czego nie da się kupić: wie, które zlecenie jest ryzykowne, zna przewoźników i klientów z nazwiska i ma wstęp do rozmów, w których spedytorzy polecają sobie narzędzia.

Nie musi pisać kodu ani znać się na infrastrukturze, bezpieczeństwie danych i płatnościach cyklicznych. To robota zespołu technicznego. Układ, który działa, to para: praktyk odpowiada za proces, pierwszych klientów i dystrybucję w branży, zespół za budowę i utrzymanie.

Jak dzielą się te role, opisuje Czego nie musisz umieć, żeby mieć aplikację dla swojej branży, a kiedy narzędzie robione dla siebie ma sens jako produkt dla wszystkich, rozkłada Zbudować narzędzie dla siebie czy produkt dla całej branży.

Co musi umieć taka aplikacja i jak powstaje?

Rdzeń jest wspólny dla trzech pomysłów: zlecenie klienta powiązane ze zleceniem przewoźnika, kartoteka przewoźnika z dowodem wyboru, faktury z KSeF i kalendarz terminów po obu stronach. Pełną listę modułów z podstawą prawną i porównaniem z gotowcami rozkłada Co musi umieć aplikacja dla spedycji — zlecenia, przewoźnicy i dokumenty?

Większość pracy to rozstrzygnięcia przed kodem: który termin liczyć, kto zatwierdza zlecenie, co wolno pokazać przewoźnikowi. Jak wygląda droga od zakresu do startu, opisuje Jak przebiega tworzenie aplikacji dla firmy krok po kroku — od zakresu do startu?