Aplikacja dla szkół jazdy czy aplikacja dla kursantów — który mianownik się spina?

Jak wyglądają oba mianowniki obok siebie?

Strona kursancka ma mianownik dwa rzędy wielkości większy i mimo to trudniejszy do utrzymania: 322 858 nowych praw jazdy wydanych w 2025 r. wobec 2,7–4,8 tys. ośrodków szkolenia kierowców. Pierwszą liczbę policzyliśmy z dwunastu miesięcznych plików CEPiK, drugą — z sześciu rejestrów starostów.

Ośrodek podejmuje decyzję raz i płaci co miesiąc. Kursant podejmuje decyzję raz i płaci raz: dostęp kupuje na zamknięte okno od 7 do 365 dni (cenniki producentów, odczyt 28.08.2026), a po egzaminie nie ma powodu wracać.

Dlaczego kursant jest klientem jednorazowym?

Bo relacja kończy się razem z dokumentem, a dokument odbiera rocznik, który w 40,3% ma dokładnie 18 lat: ze 322 858 nowych praw jazdy 130 216 trafiło w 2025 r. do osiemnastolatków (obliczenie własne z plików CEPiK). Kurs trwa kilka miesięcy, egzamin go zamyka.

Widać to w konstrukcji samych cenników. Pięć z siedmiu sprawdzonych serwisów dla kursantów sprzedaje dostęp na zamknięte okno — 7, 30, 90 albo 180 dni — a nie odnawialną subskrypcję; szósty jest w całości bezpłatny, subskrypcję ma jeden (odczyt 28.08.2026). Produkt jest zaprojektowany pod klienta, który ma zniknąć.

Stąd arytmetyka utrzymania bazy. Przy oknie 30 dni baza wymienia się co miesiąc: żeby utrzymać 5 000 aktywnych dostępów, trzeba sprzedać 5 000 nowych w każdym miesiącu — 60 000 rocznie, czyli 18,6% wszystkich nowych kierowców w kraju.

Część kursantów wraca po nieudanym egzaminie: w WORD Katowice zdawalność praktyczna kategorii B w II półroczu 2025 r. wyniosła 30,58%. Poprawka wydłuża jednak relację o tygodnie, nie o lata, a jednej oficjalnej liczby ogólnopolskiej żaden urząd nie publikuje w jednym miejscu.

Po stronie B2B ta sama skala to jedna sprzedaż na klienta i utrzymanie go przy produkcie — 351 ośrodków zamiast 60 tysięcy transakcji rocznie. Ile klientów musi uzbierać abonament, rozpisaliśmy osobno: ilu klientów potrzeba, żeby aplikacja się opłacała.

Ilu jest naprawdę ośrodków szkolenia kierowców?

Nie wie tego nikt centralnie — i to jest wniosek, nie brak danych. Rejestr przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców prowadzi starosta właściwy dla miejsca prowadzenia ośrodka (art. 28 ust. 3 ustawy o kierujących pojazdami). Rejestrów jest więc tyle, ile powiatów.

Przepis o przeniesieniu rejestru do centralnej ewidencji kierowców już istnieje: art. 28 ust. 3a, dodany ustawą z 26 maja 2023 r. Wchodzi jednak w życie „z dniem wdrożenia rozwiązań technicznych” i w sierpniu 2026 r. nie obowiązuje.

Publiczna statystyka też nie schodzi na ten poziom. Miesięczne tablice REGON i Bank Danych Lokalnych GUS dzielą podmioty na sekcje i działy PKD, nie na podklasy (sprawdzone 28.08.2026). Ostatnia dostępna liczba rejestrowa dla podklasy 85.53.Z to 8 222 aktywne podmioty ze stanem na 30 czerwca 2014 r. — a kod obejmuje także pilotaż.

Dlatego ośrodki policzyliśmy ręcznie w sześciu rejestrach i analizach zdawalności publikowanych w BIP: w trzech dużych miastach na prawach powiatu, w jednym mniejszym oraz w dwóch powiatach ziemskich.

Ze wskaźnika 12,8 ośrodka na 100 tys. mieszkańców i 37 332 510 mieszkańców Polski (GUS, stan 31.12.2025) wychodzi około 4,8 tysiąca ośrodków.

Próba jest jednak miejska, a ośrodki lgną do miast z WORD-em: w dwóch powiatach ziemskich wskaźnik spada do 7,3, co daje około 2,7 tysiąca w skali kraju.

Do wyceny rynku bierzemy dolną granicę, 2,7 tys., bo werdykt ma się obronić w najgorszym wariancie dla modelu B2B. Rejestr i tak zawyża — w Poznaniu wpisów jest 63, a ośrodków w analizie zdawalności 57. Samą metodę korekty rejestru opisaliśmy w ile naprawdę firm jest w mojej branży.

Który rachunek się spina?

Przy tych samych, jawnie wypisanych założeniach model B2B daje 628 tys. zł rocznie, a B2C — 807 tys. zł, ale tylko w pierwszym roku i tylko wtedy, gdy całą sprzedaż uda się powtórzyć od zera w kolejnym.

Założenia są cztery, a pierwsze jest najsłabsze: 13% płacących ośrodków. To założenie, nie pomiar — źródło mierzy co innego. 13% MŚP deklaruje „wykorzystanie systemów do zarządzania procesami, w tym ERP” (badanie ZPP i Symfonii, publikacja 02.11.2023), a my przyjmujemy ten odsetek jako przybliżenie udziału ośrodków, które zapłacą za oprogramowanie.

Dwa kolejne założenia mają twarde cenniki: 149 zł netto miesięcznie po stronie ośrodka (cennik OskSoft, plan Starter) i 25 zł po stronie kursanta — cena przyjęta w środku widełek 9,99–79 zł z tabeli cenników (założenie, nie pomiar; okna dostępu różnią się długością). Danych o samej gotowości ośrodków do płacenia nie publikuje nikt.

Czwarte założenie, konwersja kursantów na poziomie 10%, nie ma źródła i jest celowo optymistyczne: pełny katalog pytań egzaminacyjnych udostępnia bezpłatnie Ministerstwo Infrastruktury, a jeden ze sprawdzonych serwisów daje testy za 0 zł.

Rozstrzyga przedostatni wiersz. Jeden płacący ośrodek wnosi rocznie 1 788 zł, czyli równowartość 72 kursantów po 25 zł — z tą różnicą, że ośrodek wnosi tyle samo także w kolejnym roku, a 72 kursantów trzeba wtedy znaleźć od nowa.

Żeby dorównać przychodowi B2B przy dolnej granicy rynku, strona kursancka potrzebuje 25 104 płatnych dostępów rocznie — 7,8% wszystkich nowych kierowców w Polsce. Przy górnej granicy (4,8 tys. ośrodków, 621 płacących, 1,11 mln zł) próg rośnie do 44 tys. dostępów, czyli 13,8% rocznika.

Werdykt odwraca się w jednym przypadku: gdy kursant przestaje być klientem jednorazowym. Dopóki produkt sprzedaje okno dostępu do egzaminu, ten warunek jest niespełniony z definicji.

Kto już sprzedaje oprogramowanie tym dwóm grupom?

Obie strony są zajęte. 28.08.2026 sprawdziliśmy 14 produktów, które umiemy nazwać i podlinkować — siedem systemów dla ośrodków i siedem serwisów dla kursantów — szukając po nazwach produktów i po nazwach procesów, a nie po haśle „aplikacja dla szkoły jazdy”. Ceny bierzemy wyłącznie z cenników producentów.

Po stronie ośrodków kwotę publikuje sześć produktów z siedmiu; siódmy, eOSK Grupy IMAGE, wycenia dopiero po kontakcie. Po stronie kursantów cenę podaje każdy z siedmiu serwisów, bo cena jest tu głównym argumentem sprzedażowym.

Najciekawszy jest punkt, w którym oba modele się spotykają: Prawo Jazdy 360 BIZ oddaje ośrodkowi system za darmo i zarabia na licencjach dla kursantów po 29–59 zł. To dowód, że strona B2C bywa traktowana jako kanał dystrybucji, a nie jako osobny biznes.

Po stronie kursanta nie sprzedaje się zresztą treści, tylko interfejs — katalog pytań jest publiczny i bezpłatny. Stąd ceny 9,99–79 zł i wyścig na wersje darmowe, w którym marża jest cienka od pierwszego dnia.

Zanim wybierzesz stronę, taniej jest kupić odpowiedź testem niż budową: ile kosztuje test pomysłu. Samą różnicę między narzędziem dla siebie a produktem dla całej branży rozpisaliśmy w narzędzie dla siebie czy produkt dla branży.