Dostępność cyfrowa od 28 czerwca 2025 roku — kogo dotyczy ustawa i jaki popyt tworzy na aplikacje i strony?

Kogo dokładnie dotyczy ustawa o dostępności od 28 czerwca 2025 roku?

Ustawa obejmuje sześć rodzajów usług i cztery grupy produktów, a z usług wyłącza mikroprzedsiębiorców. Usługi to telekomunikacja, dostęp do audiowizualnych usług medialnych, usługi towarzyszące transportowi pasażerskiemu, bankowość detaliczna, rozpowszechnianie e-booków i handel elektroniczny.

Podstawa: artykuł 3 ustęp 2 ustawy z 26 kwietnia 2024 roku o zapewnianiu spełniania wymagań dostępności niektórych produktów i usług przez podmioty gospodarcze (Dziennik Ustaw z 2024 roku, pozycja 731).

Produkty to komputery ogólnego przeznaczenia z systemami operacyjnymi, terminale płatnicze i samoobsługowe, urządzenia końcowe do usług telekomunikacyjnych i medialnych oraz czytniki książek elektronicznych (art. 3 ust. 1).

Handel elektroniczny ustawa definiuje wąsko: usługi świadczone na odległość, przez strony i urządzenia mobilne, drogą elektroniczną i na indywidualne żądanie konsumenta w celu zawarcia umowy (art. 5 pkt 32).

Wyłączenie mikroprzedsiębiorców działa w jedną stronę. Przepisów nie stosuje się do usług oferowanych lub świadczonych przez mikroprzedsiębiorców (art. 4 pkt 1), ale obrotu produktami to zwolnienie nie obejmuje.

Samej definicji mikroprzedsiębiorcy w ustawie nie ma, więc działa ogólna: mniej niż 10 pracowników średniorocznie oraz roczny obrót netto albo suma aktywów do 2 mln euro, w jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych.

Podstawa: artykuł 7 ustęp 1 punkt 1 ustawy z 6 marca 2018 roku — Prawo przedsiębiorców (Dziennik Ustaw z 2018 roku, pozycja 646).

Po kursie NBP z 9 września 2026 roku (4,3171 zł za euro) próg 2 mln euro to około 8,63 mln zł. Firma z ośmioma pracownikami i obrotem 12 mln zł mikroprzedsiębiorcą nie jest.

Ile firm w Polsce naprawdę obejmuje ten obowiązek?

W samym handlu elektronicznym wychodzi od 8,6 tys. do 12,2 tys. firm. Mianownik trzeba policzyć samodzielnie, bo nikt go nie publikuje, a punktem wyjścia są podmioty, które na pewno nie są mikro.

W 2024 roku działało w Polsce 2 374,5 tys. przedsiębiorstw niefinansowych, w tym 2 307,8 tys. jednostek mikro do 9 pracujących. Po odjęciu mikro zostaje 66,7 tys. podmiotów.

Drugi składnik to odsetek firm sprzedających elektronicznie. W 2024 roku robiło to 18,3 proc. przedsiębiorstw: przez własne strony lub aplikacje 12,9 proc., przez platformy handlowe 10,2 proc., przez EDI 3,3 proc.

Cztery założenia przesuwają wynik. Pierwsze zaniża: mikro odcinamy tylko po liczbie pracujących, więc firmy z mniej niż 10 osobami i obrotem powyżej 2 mln euro w rachunku nie występują.

Drugie zawyża: odsetek pochodzi z badania SSI-01, obejmującego podmioty od 10 pracujących w sekcjach C, D, E, F, G, H, I, J, L, M, N oraz w grupie 95.1, a przenosimy go na całe 66,7 tys.

Trzecie też zawyża: w 18,3 proc. mieści się sprzedaż przez EDI, czyli kanał między firmami, a ustawa dotyczy usług na rzecz konsumentów, więc narzędzie czysto B2B jest poza nią. Wariant szeroki to sufit, nie pomiar.

Czwarte działa odwrotnie. GUS liczy przedsiębiorstwa niefinansowe, więc banków w 66,7 tys. nie ma — bankowość detaliczna, telekomunikacja, transport i księgarnie z e-bookami dochodzą osobno.

Co konkretnie musi się zmienić w aplikacji i na stronie?

Dla samych stron i aplikacji ustawa nie podaje wskaźnika kontrastu ani wymogu opisu alternatywnego. Mają być postrzegalne, funkcjonalne, zrozumiałe i kompatybilne (art. 12 ust. 2 pkt 3).

Kontrast i alternatywna prezentacja treści nietekstowych pojawiają się osobno, przy informacjach o usłudze (art. 12 ust. 2 pkt 1 lit. d oraz e) — też bez liczb.

W handlu elektronicznym dochodzi druga warstwa: te same cztery właściwości mają mieć funkcje identyfikacji stron usługi, zabezpieczeń, płatności i podpisu elektronicznego (art. 18 pkt 2).

Obowiązek dokumentowy bywa pomijany, a jest tani. Usługodawca podaje w regulaminie informacje o usłudze, informacje niezbędne do korzystania z niej oraz to, w jaki sposób usługa spełnia wymagania dostępności (art. 32 ust. 2 pkt 1).

Teraz normy. Jeżeli produkt albo usługa są zgodne z normami zharmonizowanymi lub specyfikacjami technicznymi, uznaje się, że spełniają wymagania dostępności w zakresie objętym tymi normami (art. 20 ust. 1).

Wykazu norm zharmonizowanych pod dyrektywę 2019/882 nie znaleźliśmy 10 września 2026 roku na liście Komisji Europejskiej. Jest na niej pozycja dla podmiotów publicznych z dyrektywy 2016/2102, oparta na decyzji (UE) 2018/2048.

PFRON w wytycznych dla podmiotów gospodarczych pisze o realizacji wymogów „zgodnie z aktualną wersją WCAG i normami zharmonizowanymi”, a producentom zaleca „aktualną wersję normy EN 301 549”.

Zgodność z WCAG i z EN 301 549 to najlepszy dostępny dowód techniczny i wskazanie organu nadzoru, ale 10 września 2026 roku nie jest automatycznym domniemaniem zgodności z tą ustawą.

Ile kosztuje audyt WCAG? Trzy cenniki odczytane 10 września 2026

Wejście zaczyna się od 499 zł netto, a audyt aplikacji mobilnej kosztuje 10 000 zł netto. Poniżej zestawienie redakcji z trzech cenników opublikowanych przez samych audytorów.

Ceny netto, odczyt 10 września 2026 roku. Daty aktualizacji siedzą tylko w kodzie stron: Dranas Project 17 sierpnia 2026, wcag-audyt.pl 13 stycznia 2026, audyt-dostepnosci.pl 26 marca 2026.

Ważniejsze od kwot: pakiety liczą podstrony i ekrany, nie funkcje, a audyt-dostepnosci.pl wyłącza z ceny poprawki i wycenia reaudyt na do 50 proc. pierwszego badania.

Kto to kontroluje i ile wynosi kara?

Organów nadzoru rynku jest siedem rodzajów, a nad całością stoi Prezes Zarządu PFRON. Podział z art. 38 ust. 3 idzie za rodzajem usługi, nie za wielkością firmy.

• usługi handlu elektronicznego — minister właściwy do spraw informatyzacji;
• usługi bankowości detalicznej — Rzecznik Finansowy;
• telekomunikacja, usługi medialne, terminale, komputery, czytniki i e-booki — Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej;
• transport autobusowy i autokarowy — wojewódzcy inspektorzy transportu drogowego;
• transport kolejowy i lotniczy — Prezes Urzędu Transportu Kolejowego oraz Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego;
• transport wodny — dyrektorzy urzędów morskich i Dyrektor Urzędu Żeglugi Śródlądowej w Bydgoszczy.

Usługodawca, który nie zapewnia spełniania wymagań dostępności, podlega karze do dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, nie większej niż 10 proc. obrotu z poprzedniego roku obrotowego.

Podstawa: artykuł 73 ustęp 1 punkt 2 ustawy z 26 kwietnia 2024 roku (Dziennik Ustaw z 2024 roku, pozycja 731).

Ustawa odsyła do kwoty ogłaszanej na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Komunikat Prezesa GUS z 9 lutego 2026 roku podaje 8903,56 zł.

Dziesięciokrotność tej kwoty to 89 035,60 zł. To sufit dla obrotu od około 890 tys. zł; niżej wiąże drugi limit, więc przy obrocie 200 tys. zł kara nie przekroczy 20 000 zł.

Tu jest pułapka. Obwieszczenie Prezesa GUS z 19 lutego 2026 roku podaje 7770,04 zł, ale wydano je na podstawie ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, więc do artykułu 73 nie pasuje.

Skuteczniejszy od kontroli bywa konsument. Skargę rozpatruje sam podmiot gospodarczy w 30 dni, a w szczególnie skomplikowanych przypadkach do 60 dni od otrzymania (artykuł 37 ustęp 2 i 3).

Konsekwencja opóźnienia jest twarda: po terminie skargę uważa się za rozpatrzoną zgodnie z żądaniem skarżącego, a żądanie trzeba zrealizować w ciągu 6 miesięcy od jej otrzymania (art. 37 ust. 4).

Ile z tego się dzieje, nie wiadomo. W BIP PFRON znaleźliśmy 10 września 2026 roku opis systemu nadzoru z 4 sierpnia 2025 roku, ale nie statystyki kontroli ani kar.

Gdzie w tym zostaje miejsce na aplikację albo przebudowę?

Nie w samym audycie — to pole ma cenniki i wejście za 499 zł netto. Zostaje to, co wraca po audycie co kilka miesięcy.

Pierwsza rzecz to dokumentacja oceny nieproporcjonalnego obciążenia. Podmiot przechowuje ją 5 lat od zakończenia świadczenia usługi, a na żądanie organu przekazuje uwierzytelnioną kopię (art. 21 ust. 5–7).

Druga to powtarzalność. Usługodawca, który po ocenie nie musi spełniać wymagania, powtarza ją nie rzadziej niż co 5 lat i przy każdej zmianie zakresu usługi (art. 21 ust. 10).

Trzecia to rejestr skarg z terminami 30 i 60 dni. Czwarta to obowiązek niezwłocznego zawiadomienia organu nadzoru o niespełnianiu wymagań przez usługę (art. 32 ust. 2 pkt 6).

Ten sam kalendarz obciąża w 2026 roku te same biurka co KSeF, e-Doręczenia od 1 października i, gdy w aplikacji jest model językowy, obowiązki z AI Act.

Sprawdź jeszcze, czy pole nie jest zajęte: nisze zajęte, i policz koszt: ile kosztuje aplikacja w trzy lata.

Daty i przepisy w tym tekście pochodzą z tekstu ustawy w bazie ELI oraz z dyrektywy 2019/882, odczytanych 10 września 2026 roku.