Kto w Polsce buduje aplikacje za udział w przychodzie?

Czego szukaliśmy i czego nie znaleźliśmy?

W sześciu kanałach sprawdzonych 28.08.2026 nie znaleźliśmy ani jednego polskiego wykonawcy, który publicznie deklaruje budowę aplikacji rozliczaną procentem od przychodu. Przegląd obejmuje wyłącznie podmioty trzecie.

Wydawcę tego serwisu celowo pomijamy — jego związek i ewentualna autopromocja są ujawnione w stopce i w bloku pod artykułem; nie oceniamy sami siebie. Zapisujemy, co dokładnie zostało przejrzane, bo „nie znalazłem” to nie to samo co „nie istnieje”.

• Wyszukiwarka, trzy sformułowania zapytania — „software house buduje aplikację za procent od przychodu”, „revenue share software house Polska zamiast stawki godzinowej”, „success fee model rozliczenia software house”. Wynik: teksty o programach afiliacyjnych, poradniki o rozliczaniu PIT z revenue share i cenniki godzinowe wykonawców.
• Trzy polskie zestawienia modeli rozliczeń z wykonawcą — Da Vinci Studio (publikacja 11.04.2019) wymienia cztery modele, Smartbees (publikacja 22.03.2026) pięć, Complaia Systems (odczyt 28.08.2026) dwa. Razem jedenaście pozycji: Fixed Price, Fixed Budget, Time and Materials, model min–max, abonament i hybryda. Procentu od przychodu nie ma w żadnej z nich.
• Katalog Clutch dla Polski — 1 643 firmy w kategorii software developers, ranking oznaczony jako zaktualizowany 28.08.2026. Filtry rozliczeniowe są dwa: stawka godzinowa i budżet projektu. Etykiety „revenue share” ani „equity” katalog nie ma.
• Ranking branżowy budowany z rejestrów — analizafirm.pl zestawia 4 688 firm, które złożyły sprawozdanie finansowe za 2025 r., z danymi z KRS i e-Sprawozdań Finansowych Ministerstwa Finansów. Porządkuje przychody, nie modele rozliczeń.
• Trzy zestawienia venture builderów w Polsce — MamStartup (07.03.2022) wymienia dziewięć nazw, My Company Polska (19.05.2022) opisuje mechanizm, Forbes (28.10.2021) jeden portfel. Wszystkie mówią o udziałach w spółce, żadne o procencie od przychodu z aplikacji.
• KRS — dwa odpisy aktualne pobrane 28.08.2026 dla podmiotów wymienionych niżej.

Wniosek jest węższy, niż się wydaje. Taka umowa może być w Polsce podpisywana — po prostu nikt nie ogłasza jej jako publicznej oferty w kanałach, w których szuka pomysłodawca.

To, co wyszukiwarka podstawia zamiast, ma konkretną cenę. Polski wykonawca opisuje rynek stawką 150–350 zł za godzinę i przedziałem 30–80 tys. zł za proste MVP w 4–8 tygodni, sam zastrzegając, że to punkt odniesienia, a nie cennik (odczyt 28.08.2026).

Czym różnią się cztery modele, które nazywa się tak samo?

Różnią się tym, kto finansuje budowę i co dokładnie dostaje druga strona — w dwóch z pięciu poniższych układów oddajesz część spółki, a nie część przychodu. To nie jest różnica nazewnicza: zmienia kontrolę nad firmą i moment, w którym druga strona zarabia.

Druga tabela pokazuje to, o co spory idą najczęściej: prawa do kodu, koniec umowy i ryzyko właściwe dla modelu.

Zasada domyślna dla praw do kodu w prawie polskim jest opisana osobno w serwisie siostrzanym: do kogo należy kod aplikacji budowanej w modelu revenue share. Definicje samych pojęć zbiera słownik.

Kto w Polsce faktycznie buduje za udział — i za co dokładnie?

Realnie działa w Polsce venture building, czyli budowanie spółki za udziały: największy opisany w prasie portfel liczył ok. 40 startupów, a spółki z niego wypracowały w 2020 r. ponad 250 mln zł przychodu (Forbes, 28.10.2021). To jednak inny model niż procent od przychodu z gotowej aplikacji.

MamStartup wymienił 07.03.2022 dziewięć podmiotów działających w tej formule, w tym Tar Heel Capital Pathfinder, ICEO, Escola, Catch the Tornado, Daftcode i Tenderhut. My Company Polska opisała 19.05.2022 mechanizm jako „fabrykę startupów”: budowanie firmy od zera ze środków własnych buildera, z zamiarem późniejszej sprzedaży.

Najnowszy przykład jest z sierpnia 2026: Iterion, przedstawiany jako pierwszy w Polsce venture builder budujący spółki AI-native, wchodzi na wczesnym etapie i wnosi kapitał, gotowe architektury technologiczne oraz zaplecze back-office (MamStartup, 26.08.2026). Firma deklaruje na własnej stronie tempo „~7–10 mc od pomysłu do zamkniętej rundy seed”, ale procentów udziałów nie publikuje (odczyt 28.08.2026).

Różnica wobec pytania z tytułu jest zasadnicza. Venture builder obejmuje udziały w spółce i zarabia przy jej sprzedaży, a nie procent od tego, ile aplikacja zarobiła w danym miesiącu. Dla pomysłodawcy oznacza to inny przedmiot negocjacji: nie stawkę procentową od sprzedaży, tylko strukturę właścicielską.

Sprawdziliśmy też, jak nazwy z prasy mają się do rejestru, i to jest osobna lekcja. Pod numerem KRS 0000640156 figuruje Tar Heel Capital Pathfinder spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, stan wpisu z 08.06.2026.

Spółka o numerze KRS 0000839595, wskazywana w wyszukiwarce pod marką ICEO Poland, w odpisie aktualnym nosi nazwę NORION LAB PL spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, stan wpisu z maja 2026. Oba odpisy pobraliśmy 28.08.2026. Nazwa handlowa na stronie nie musi być nazwą podmiotu, z którym podpiszesz umowę — to punkt 10 listy poniżej.

Czym to się różni od kredytu i od inwestora?

Te trzy drogi różni to, co zostaje po nieudanym projekcie. Kredyt zostawia dług do spłaty niezależnie od wyniku aplikacji. Inwestor kapitałowy zostawia mniejszy udział w spółce i wspólnika przy stole. Udział w przychodzie zostawia zero wypłat — o ile umowa nie przewiduje opłaty minimalnej.

To ostatnie zastrzeżenie jest sednem. Umowa może zawierać kwotę gwarantowaną, opłatę minimalną albo zapis o zwrocie kosztów przy odstąpieniu — i wtedy zobowiązanie zachowuje się jak dług, mimo nazwy „udział w przychodzie”. Dlatego pytanie o to trafiło na listę kontrolną.

Kolejność kroków przed każdą z tych rozmów opisaliśmy w mam pomysł na aplikację, co dalej, a rachunek, ile płacących klientów musi mieć aplikacja, w ilu klientów, żeby aplikacja się opłacała.

Czego zapytać, zanim podpiszesz umowę o udział w przychodzie?

Poniższa lista dziesięciu pytań powstała ze zderzenia trzech amerykańskich zbiorów klauzul revenue share z dwoma odpisami KRS pobranymi 28.08.2026. Punkty oznaczone jako „prawo obce” pochodzą z materiałów ze Stanów Zjednoczonych — w polskiej umowie brzmią inaczej i nie zastępują konsultacji z prawnikiem. Same pytania działają jednak w każdej jurysdykcji.

1. Co dokładnie jest przychodem? Wpływ na konto czy kwota po zwrotach, rabatach, obciążeniach zwrotnych i prowizji bramki płatniczej? (prawo obce — w zbiorach klauzul występują równolegle „net revenue”, „gross profits” i „segment revenue”)
2. Od czego liczony jest udział — od całej sprzedaży firmy czy tylko od przychodu z tej aplikacji? Kto i jak rozdziela jedno od drugiego, gdy sprzedajesz też poza aplikacją?
3. Ile wynosi procent, czy jest stały i czy udziały wszystkich stron sumują się do 100%? (prawo obce — wymóg sumowania do stu procent pochodzi z amerykańskiego poradnika, aktualizacja 07.01.2026)
4. Kiedy i jak często następuje rozliczenie? W zbiorach klauzul spotyka się rozliczenie do 20. dnia miesiąca albo w dziesięć dni roboczych po kwartale. (prawo obce)
5. Kto raportuje sprzedaż, z jakiego systemu i czy druga strona ma prawo wglądu do ksiąg? Z jakim wyprzedzeniem, ile razy w roku i na czyj koszt? (prawo obce — prawo do audytu jest w tych materiałach osobną klauzulą)
6. Kiedy umowa się kończy i czy przez ten czas obowiązuje wyłączność? Data, kwota-sufit czy brak zapisu o końcu? Amerykańska agencja publikuje przykład wypłat rozłożonych na pięć lat.
7. Co się dzieje, gdy aplikacja nie zarobi nic? Czy udział wynosi zero, czy powstaje zobowiązanie do zapłaty, opłata minimalna albo zwrot kosztów?
8. Czyj jest kod po zakończeniu i co się z nim dzieje w sporze? Kto ma dostęp do repozytorium, czy jest depozyt kodu i czy prawa przechodzą, czy zostaje licencja?
9. Kto płaci za utrzymanie, hosting, poprawki i zmiany wymuszone prawem? Czy te koszty pomniejszają podstawę, od której liczy się procent?
10. Z kim dokładnie podpisujesz umowę? Sprawdź numer KRS lub wpis w CEIDG i porównaj nazwę w rejestrze z tą ze strony — pod jedną marką potrafi stać kilka spółek, a nazwa w rejestrze bywa inna.

Dwa punkty z tej dziesiątki generują najwięcej sporów w materiałach, które przejrzeliśmy: definicja przychodu i brak prawa wglądu do ksiąg. Trzeci, specyficznie polski, to punkt dziesiąty — wynik sprawdzenia rejestru, nie teorii.